Όταν η νύχτα βαθαίνει, πλησιάζει η αυγή του Θεού

Όταν η νύχτα βαθαίνει, πλησιάζει η αυγή του Θεού

Υπάρχουν ώρες όπου η ψυχή εισέρχεται σε μια νύχτα χωρίς φεγγάρι, όπου όλα μοιάζουν σιωπηλά και εγκαταλελειμμένα, και ο άνθρωπος αισθάνεται σαν να στέκεται μόνος μπροστά στο άγνωστο βάθος της υπάρξεώς του. Είναι η ώρα που οι ανθρώπινες βεβαιότητες σβήνουν και οι δυνάμεις εξαντλούνται. Όμως η Εκκλησία, με την αιώνια εμπειρία των Αγίων της, μαρτυρεί ότι ακριβώς μέσα σε αυτή τη σιωπή αρχίζει να ενεργεί το έλεος του Θεού. Όπως γράφει ο Άγιος Ισαάκ ο Σύρος, «όπου επλεόνασε η θλίψις, εκεί υπερεπερίσσευσε η χάρις», διότι ο Θεός δεν απομακρύνεται από τον συντετριμμένο άνθρωπο, αλλά πλησιάζει περισσότερο.

Η νύχτα δεν είναι εγκατάλειψη, αλλά δοκιμασία πίστεως. Είναι το πέρασμα από την εμπιστοσύνη στον εαυτό, στην εμπιστοσύνη στον Θεό. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος διδάσκει ότι «ουδέν ισχυρότερον ελπίδος εις Θεόν», διότι η ελπίδα αυτή δεν στηρίζεται σε περιστάσεις, αλλά στην ίδια την πιστότητα του Θεού. Όταν όλα φαίνονται χαμένα, τότε γεννιέται η αληθινή προσευχή, όχι ως λόγος, αλλά ως κραυγή της καρδιάς. Και αυτή η κραυγή δεν μένει ποτέ αναπάντητη.

Ο άνθρωπος συχνά πιστεύει ότι η ζωή του έχει φθάσει σε αδιέξοδο, ότι οι πόρτες έχουν κλείσει και ότι τίποτε δεν μπορεί να αλλάξει. Όμως ο Θεός ενεργεί πέρα από τους ανθρώπινους υπολογισμούς. Εκεί όπου η λογική σταματά, αρχίζει η πρόνοια. Ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος μαρτυρεί ότι «Θεός εστίν ο εκ του μη όντος εις το είναι παραγαγών τα πάντα», και αυτό σημαίνει ότι μπορεί να δημιουργήσει φως ακόμη και μέσα από το απόλυτο σκοτάδι. Μια στιγμή αρκεί για να μεταβληθεί ολόκληρη η πορεία μιας ζωής, όταν η καρδιά παραμένει ανοιχτή στο έλεος Του.

Ακόμη και αν η ψυχή αισθάνεται ότι κατήλθε στον άδη της απογνώσεως, δεν πρέπει να εγκαταλείψει την ελπίδα. Ο ίδιος ο Κύριος κατήλθε στον Άδη για να αναστήσει τον άνθρωπο. Αυτό αποκαλύπτει ότι δεν υπάρχει τόπος όπου δεν φθάνει η αγάπη Του. Ο Άγιος Εφραίμ ο Σύρος γράφει ότι «η ελπίς εις τον Θεόν ουδέποτε καταισχύνει τον άνθρωπον», διότι η ελπίδα αυτή δεν είναι ανθρώπινη προσδοκία, αλλά συμμετοχή στη δύναμη της Αναστάσεως.

Γι’ αυτό, όταν η νύχτα γίνεται πιο σκοτεινή, τότε πλησιάζει η αυγή. Όταν η θλίψη γίνεται πιο βαθιά, τότε πλησιάζει περισσότερο ο Θεός. Η δοκιμασία δεν είναι το τέλος, αλλά η αρχή της μεταμορφώσεως. Ο άνθρωπος καλείται να παραμείνει πιστός, όχι επειδή βλέπει το φως, αλλά επειδή γνωρίζει ότι το φως υπάρχει. Και τότε, μέσα στην πιο απρόσμενη στιγμή, η χάρις επισκέπτεται την καρδιά και αποκαθιστά τα πάντα.

Μέσα στο βαθύτερο σκοτάδι γεννιέται το πρώτο φως της Αναστάσεως.

#ελπίδα #πίστη #Ορθοδοξία #πνευματικήζωή #παρηγοριά #hope #faith #orthodox #spirituallife #consolation #надежда #вера #православие #духовнаяжизнь #утешение #filoiesfigmenou