Κυριακή τού Τελώνου και τού Φαρισαίου

Κυριακή τού Τελώνου και τού Φαρισαίου

Με την Κυριακή ανοίγει το ιερό βιβλίο του Τριωδίου και μαζί του ανοίγει σιωπηλά μια πύλη μέσα στην καρδιά μας. Η Εκκλησία δεν μας καλεί απλώς σε μια περίοδο εγκράτειας. Μας καλεί σε επιστροφή. Μας καλεί σε αλήθεια. Μας καλεί να σταθούμε ενώπιον του Θεού χωρίς προσωπεία, όπως πραγματικά είμαστε.

Η παραβολή του Τελώνου και του Φαρισαίου παραμένει συγκλονιστικά επίκαιρη, γιατί δεν περιγράφει δύο μακρινούς ανθρώπους, αλλά δύο φωνές που συνυπάρχουν μέσα μας. Ο Φαρισαίος δεν ήταν κακός με τα ανθρώπινα μέτρα. Ήταν συνεπής, ηθικός, νομοταγής. Το τραύμα του όμως ήταν λεπτό και βαθύ. Πίστεψε πως η αρετή του ήταν δικό του επίτευγμα. Η προσευχή του έγινε καθρέφτης αυτοθαυμασμού και όχι παράθυρο προς τον πλησίον. Στάθηκε ενώπιον του Θεού, αλλά μιλούσε μόνο στον εαυτό του.

Αντίθετα, ο Τελώνης στέκεται στο βάθος. Δεν σηκώνει τα μάτια. Δεν παρουσιάζει έργα. Δεν επικαλείται κατορθώματα. Η μόνη του περιουσία είναι η συντριβή. Ένα απλό «Ο Θεός, ιλάσθητί μοι τω αμαρτωλώ» ανεβαίνει από τα βάθη της καρδιάς του και γίνεται κλειδί Παραδείσου. Γιατί η μετάνοια δεν είναι παραδοχή αποτυχίας. Είναι παραδοχή ανάγκης. Ανάγκης για έλεος. Ανάγκης για αγάπη.

Η πνευματική ζωή δεν είναι αγώνας επίδειξης αγιότητας. Είναι μια σιωπηλή πορεία από το «εγώ» προς το «Εσύ». Από την αυτάρκεια στη σχέση. Από την αυτάρεσκη δικαιοσύνη στη σωστική ταπείνωση. Ο Θεός δεν ζητά τέλειους ανθρώπους. Ζητά αληθινούς ανθρώπους. Προτιμά τον ταπεινό αμαρτωλό από τον υπερήφανο δίκαιο, γιατί ο πρώτος αφήνει χώρο στη χάρη.

Από αύριο, στον όρθρο κάθε Κυριακής, θα αντηχεί ο κατανυκτικός ύμνος «Της μετανοίας άνοιξόν μοι πύλας, Ζωοδότα». Είναι η κραυγή της ψυχής που ζητά να καθαριστεί ο ρυπωμένος ναός της καρδιάς, για να χωρέσει το φως της Αναστάσεως. Το Τριώδιο μας παιδαγωγεί με πραότητα. Μας μαθαίνει πρώτα να αποφεύγουμε την έπαρση, έπειτα να επιστρέφουμε σαν άσωτοι στην πατρική αγκαλιά, να στεκόμαστε με επίγνωση μπροστά στην κρίση και στην αγάπη, και τέλος να συγχωρούμε, για να μπορέσουμε να βαδίσουμε ελεύθεροι προς τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή.

Δεν είναι καιρός στέρησης. Είναι καιρός λύτρωσης από τα πάθη και από το βαρύ εγώ μας. Είναι άνοιξη ψυχής που προηγείται της άνοιξης της φύσης. Είναι πρόσκληση να αφήσουμε την ανάγκη να φαινόμαστε σωστοί και να τολμήσουμε να είμαστε αληθινοί. Εκεί αρχίζει η πραγματική ελευθερία.

Καλή και ευλογημένη πορεία στο στάδιο των αρετών. Είθε το ταπεινό βλέμμα του Τελώνου να γίνει προσευχή μας και η καρδιά μας να μάθει ξανά να ψιθυρίζει μέσα στη σιωπή το «ελέησόν με».

Η πύλη της μετανοίας ανοίγει και μας περιμένει.

Μια ήσυχη στιγμή μπροστά στον Θεό αρκεί για να αλλάξει ολόκληρη η διαδρομή της ζωής.

#Τριώδιο #ΚυριακήΤελώνουΚαιΦαρισαίου #Μετάνοια #Ταπείνωση #ΟρθόδοξηΠίστη #ΠνευματικήΠορεία #filoiesfigmenou