Χαῖρε, Νύμφη Ἀνύμφευτε.

Τόν προσταχθέν μυστικῶς, λαβῶν ἐν γνώσει, ἐν τή σκηνή τοῦ Ἰωσήφ, σπουδή ἐπέστη, ὁ Ἀσώματος λέγων τή Ἀπειρογάμω. Ὁ κλίνας τή καταβάσει τούς Οὐρανούς, χωρεῖται ἀναλλοιώτως ὅλος ἐν Σοῖ. Ὄν καί βλέπων ἐν Μήτρᾳ Σου, λαβόντα δούλου μορφήν, ἐξίσταμαι κραυγάζειν Σου.
Χαῖρε, Νύμφη Ἀνύμφευτε.
Ἄγγελος Πρωτοστάτης. Οὐρανόθεν ἐπέμφθη,
Εἰπείν τή Θεοτόκω τό χαῖρε, (ἐκ γ’) ( καί σύν τή
iἈσωμάτω φωνή σωματούμενον Σέ θεωρῶν, Κύριε,
Ἐξίστατο καί ἵστατο, κραυγάζων πρός Αὐτήν
Τοιαῦτα.
Χαῖρε, δι’ ἤς ἡ χαρά ἐκλάμψει
Χαῖρε, δι’ ἤς ἡ ἄρα ἐκλείψει.
Χαῖρε, τοῦ πεσόντος Ἀδάμ ἡ ἀνάκλησις
Χαῖρε, τῶν δακρύων τῆς Εὕας ἡ λύτρωσις.
Χαῖρε, ὕψος δυσανάβατον ἀνθρωπίνοις λογισμοίς
Χαῖρε, βάθος δυσθεώρητον καί Ἀγγέλων ὀφθαλμοίς.
Χαῖρε, ὅτι ὑπάρχεις Βασιλέως καθέδρα
Χαῖρε, ὅτι βαστάζεις τόν βαστάνοντα πάντα.
Χαῖρε, Ἀστήρ ἐμφαίνων τόν Ἥλιον
Χαῖρε, Γαστήρ ἐνθέου σαρκώσεως
Χαῖρε, δί ἤς νεουργεῖται ἡ κτίσις
Χαῖρε, δι’ ἤς βρεφουργεῖται ὁ Κτίστης.
Χαῖρε, Νύμφη Ἀνύμφευτε.
Βλέπουσα ἡ Ἁγία, ἑαυτήν ἐν ἁγνείᾳ, φησί τῷ
Γαβριήλ θαρσαλέως. Τό παράδοξόν σου τῆς φωνῆς,
Δυσπαράδεκτόν μου τή ψυχή φαίνεται, ἀσπόρου
Γάρ συλλήψεως τήν κύησιν πῶς λέγεις; Κράζων
Αλληλουϊα
Γνῶσιν ἄγνωστον γνῶσαι, ἡ Παρθένος
Ζητοῦσα ἁγνῶν Υἱόν, πώς ἔστι τεχθῆναι
Δυνατόν;λέξον μοί. Πρός Ἤν ἐκεῖνος ἔφησεν
Ἐν φόβῳ, πλήν κραυγάζων οὕτω
Χαῖρε, βουλῆς ἀπορρήτου μύστις
Χαῖρε, σιγή δεομένων πίστις.
Χαῖρε, τῶν θαυμάτων Χριστοῦ τό προοίμιον
Χαῖρε, τῶν δογμάτων αὐτοῦ τό κεφάλαιον.
Χαῖρε, κλίμαξ ἐπουράνιε, δι’ ἤς κατέβη ὁ Θεός
Χαῖρε, γέφυρα μετάγουσα τούς ἐκ Γῆς πρός Οὐρανόν.
Χαῖρε, τό τῶν Ἀγγέλων πολυθρύλητον θαῦμα
Χαῖρε, τό τῶν δαιμόνων πολυθρήνητον τραῦμα.
Χαῖρε, τό Φῶς ἀρρήτως γεννήσασα
Χαῖρε, τό πώς μηδένα διδάξασα.
Χαῖρε, σοφῶν ὑπερβαίνουσα γνῶσιν
Χαῖρε, πιστῶν καταυγάζουσα φρένας.
Χαῖρε, Νύμφη Ἀνύμφευτε.