ΕΤΣΙ υποδέχονται οι «Ορθόδοξοι» Έλληνες τα Χριστούγεννα: Παγανιστικές φωτιές,

ΕΤΣΙ υποδέχονται οι «Ορθόδοξοι» Έλληνες τα Χριστούγεννα: Παγανιστικές φωτιές, κρασιά, χοροί και σουβλάκια κι ο ΔΕΣΠΟΤΗΣ !!!

24 Δεκεμβρίου. Παραμονή Χριστουγέννων μεσημέρι. Ημέρα νηστείας.

«Ένα γλέντι με άφθονο φαγητό, ποτά και χορούς» στο κέντρο της Θεσσαλονίκης

Τα ίδιο και στις παγανιστικές φωτιές στη Φλώρινα.

Αυτό που δεν περιμέναμε ποτέ, ήταν ότι ο νέος δεσπότης Φλώρινας, θα ήταν παρών και θα χαιρέτιζε τις παγανιστικές τελετές.

Καμαρώστε τον:

Καλικάντζαροι με κόκκινη στολή και κέρατα χορεύουν, 

μαζί τους ένας άντρας με μούσι ντυμένος νύφη, 

ένα σωρό άλλα καρναβάλια

ανάβουν δήθεν «φωτιές να ζεστάνουν το Χριστό» ...

άφθονα καρναβάλια (συχνά άντρες ντυμένοι γυναίκες) 

«υποδέχονται» (μαζί με τον νέο δεσπότη Φλωρίνης) τον Χριστό ...

Καμαρώστε τον και στο βίντεο 

 (οι καλικάντζαροι με τις κόκκινες στολές και τα κέρατα εμφανίζονται στο 12ο λεπτό του βίντεο):

Είναι ο νέος μητροπολίτης Φλωρίνης Ειρηναίος Λαφτσής, που ενθρονίστηκε πριν 1 μήνα ευχαριστώντας δημόσια τον αχιεπίσκοπο Ιερώνυμο γιατί αλλιώς δεν θα εκλεγόταν μητροπολίτης! Τα γράψαμε εδώ.

Τελικά οι δεσποτάδες μας έχουν πάντα έναν τρόπο να μας εκπλήσσουν:

Με τον κατήφορό τους.

«Κατά το λαό και οι άρχοντες»

Κι όμως, στην ίδια πόλη,

ΥΠΗΡΞΕ κάποτε ΕΝΑΣ επίσκοπος, που ΤΟΛΜΗΣΕ να ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙ.

Δεν ήταν άλλος από τον μακαριστό π.Αυγουστίνο Καντιώτη.

Παραθέτουμε σχετικό απόσπασμα από εδώ :

«Πλησιάζει, αγαπητοί μου, πλησιάζει συν Θεώ η εορτή των Χριστουγέννων.(...).

“Χριστός επί γης, υψώθητε”, ψάλλει η Εκκλησία (...)

Αλλά αντί για πνευματική ανύψωση, κατάπτωση! Οποία κατάπτωση!  

Η στάθμη της ηθικής κατέρχεται. 

Αμαρτήματα, τα οποία σε άλλες μέρες δεν γίνονταν ή βρίσκονταν σε ύφεση, διαπράττονται κατ ιδίαν και δημοσία. 

Έννοια Χριστού δεν υπάρχει. Ορθώς έχει γραφεί, ότι οι πλείστοι των Χριστιανών γιορτάζουν Χριστούγεννα χωρίς Χριστό. 

Εορτή ονόματι μεν χριστιανική, πράγματι δε ειδωλολατρική. Εορτή, για την οποία θα μπορούσε να λεχθεί το προφητικό εκείνο, ότι ο Θεός μισεί τας εορτάς υμών και πανηγύρεις (Ησ.1,14).

Να λοιπόν γιατί εκείνος που έχει επίγνωση της μεγάλης τούτης γιορτής των Χριστουγέννων, λυπάται. 

(...) διότι, ενώ πρόκειται για ειδωλολατρικά έθιμα, λόγω αγνοίας παρουσιάζονται ως χριστιανική ήθη και έθιμα! Ενδεικτικώς αναφέρουμε ένα παράδειγμα από τα πολλά.

Οι αρχαίοι πρόγονοί μας, όπως και άλλοι λαοί, πλην του Ισραηλιτικού, ζούσαν σε άγνοια του αληθινού Θεού. Αντί του αληθινού Θεού λάτρευαν ψευδείς θεούς. Αντί για τον Κτίστη τα κτίσματα. Λάτρευαν μεταξυ των άλλων τον ήλιο, τη σελήνη, και τους αστέρες. Λάτρευαν το πυρ. Γι αυτό και είχαν γιορτές και πανηγύρια προς τιμήν του ήλιου και εν γένει της φωτιάς. Κατά τις γιορτές τους οι ειδωλολάτρες άναβαν φωτιές, συγκεντρώνονταν και τραγουδούσαν ερωτικά και άσεμνα τραγούδια, έπιναν και χόρευαν και πηδούσαν πανω απ τις φλόγες, νομίζοντας ότι διά μέσου της φωτιάς επερχοταν ο εξαγνισμός των αμαρτημάτων τους! Έτσι λάτρευαν τους ψευδοθεούς τους οι ειδωλολάτρες. Και ετσι ακόμη λατρευουν σε πολλά μέρη της Ανατολής, ιδίως στην Περσία, στην οποία οι άνθρωποι εξακολουθούν να λατρεύουν το πυρ.

Τις ειδωλολατρικές αυτές εκδηλώσεις , όπως ήταν επόμενο, καταδίκασε ο Χριστιανισμός από τις πρώτες ημέρες της εμφανίσεώς του. 

Διδάσκαλοι και Πατέρες έχουν εκφωνήσει λόγους κατά των ειδωλολατρικών αυτών εκδηλώσεων και συνέστησαν στους χριστιανούς να απέχουν. 

Και επειδή το κακό συνεχιζόταν, η ΣΤ’ Οικουμενική Σύνοδος (680 μ.Χ.) ασχολήθηκε και με το θέμα αυτό και εξέδωσε τον ΞΕ’ Κανόνα με τον οποίο καταδικάζονταν τέτοιου είδους εκδηλώσεις. Ο Κανόνας αυτός απειλεί μάλιστα με αφορισμό τους Χριστιανούς εκείνους που μπροστά στα εργαστήρια και στα σπίτια τους ανάπτουν πυρές και πηδούν υπεράνω αυτών (Ιδέ Πηδάλιον, έκδοσις Ζ “Αστέρος”, Αθήναι 1970, σελ.278).

Από τη σύγκληση της ΣΤ Οικουμενικής Συνόδου έχουν περάσει 13 περίπου αιώνες. (...)

Ειδωλολατρικές εκδηλώσεις, για τις οποίες κάνει λόγο ο ΞΕ’ Κανόνας της ΣΤ’ Οικουμενικής Συνόδου, παρατηρούνται σήμερα και σε πολλά μέρη της Μακεδονίας, και ιδίως την παραμονή της 24ης Ιουνίου, εορτής των γενεθλίων του τιμίου Προδρόμου, καθώς και τις παραμονές των Χριστουγέννων. 

Άτομα , τα οποία ως επί το πλείστον έχουν διακόψει κάθε σχέση με την Εκκλησία, αλειτούργητοι και ακοινώνητοι, τις παραμονές των Χριστουγέννων θέλουν και αυτοί να γιορτάσουν την εορτή με τρόπο τον οποίο καταδικάζει η Ορθόδοξη Εκκλησία. 

Γιά να συγκεντρώσουν ξύλα για την πυρά εισορμούν στις αυλές των σπιτιών και αρπάζουν ό,τι βρουν. Αυτό δεν θεωρείται κλοπή. Πέρυσι, σε ένα χωριό της περιφέρειάς μας οι περίεργοι αυτοί εορταστές διέλυσαν ξύλινο παράπηγμα φτωχής πολυμελούς οικογένειας και μετέφεραν εν θριάμβω τα ξύλα στον τόπο της πυράς. Κανείς από τους κατοίκους , βλέποντας την άδικη και βάρβαρη τούτη πράξη, δεν διαμαρτυρήθηκε. Είναι, λένε, παλαιό έθιμο, και σαν έθιμο πρέπει να διατηρηθή! Διότι υπενθυμίζει, ισχυρίζονται, τους βοσκούς της Βηθλεέμ. Αλλά οι φωτιές που ανάπτονται δεν έχουν καμμία σχέση με τους βοσκούς της Βηθλεέμ, οι οποίοι άναβαν φωτιές για να θερμανθούν τη νύχτα της γεννήσεως του Σωτήρα. 

Και τρανή απόδειξη είναι τα όσα λέγονται και γίνονται γύρω απ τις φωτιές που ανάπτονται. Καμμία λέξη που να έχει σχέση με τη γιορτή ακούγεται. Κανένα τροπάριο ή απολυτίκιο. 

Αλλά γύρω απ.τις φωτιές συγκεντρώνονται αγόρια και κορίτσια, τραγουδούν ερωτικά τραγούδια, γελούν και καγχάζουν, πίνουν και χορεύουν και πηδούν πάνω απ τις φλόγες και εν γένει λέγουν και πράττουν ό,τι καταδικάζει η Εκκλησία με τον ανωτέρω μνημονευθέντα κανόνα.(...)»

Ομάδα Εκπαιδευτικών «Ο Παιδαγωγός»