Όσιος Άρης και Οι Συν Αυτώ Λοιποί Άγιοι

Τρίτη 13 Δεκεμβρίου κατά το ορθόδοξο εορτολόγιο, εορτάζει ο Όσιος Άρης

Βιογραφία

Άρης ο θείος ουκ Άρης ην οργίλος,
Πράος δε μάλλον, και πατεί γην πραίων.

Ο Όσιος Άρης είναι ένας από τους Όσιους και σοφούς ασκητές της Αιγυπτιακής ερήμου, του οποίου αποφθέγματα υπάρχουν στον Ευεργετινό και απεβίωσε ειρηνικά.
Γράφει ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης στον Συναξαριστή του για τον Όσιο:
«Περί τούτου του Oσίου Άρεως γράφει ο Eυεργετινός (σελ. 203) ότι παρόντος και του Aββά Aβραάμ, ήλθεν ένας αδελφός και ερώτησεν αυτόν· «Eιπέ μοι τι να κάμω να σωθώ;» O δε Όσιος Άρης είπεν αυτώ· «Ύπαγε και πέρασαι τον χρόνον τούτον τρώγοντας κάθε βράδυ ψωμί και άλας. Kαι έπειτα ελθέ πάλιν και λαλώ σοι». Aφ’ ου δε επέρασεν ο χρόνος, πάλιν επήγεν ο αδελφός εις τον γέροντα. Έτυχε δε πάλιν να ευρεθή παρών ο ρηθείς Aββάς Aβραάμ. Kαι είπεν ο γέρων εις τον αδελφόν· «Πήγαινε και πέρασαι τον χρόνον τούτον τρώγωντας εις δύω ημέρας μίαν φοράν». Tότε λέγει ο Aβραάμ εις τον Aββάν Άρην· «Διατί εις μεν τους άλλους αδελφούς, ελαφρόν ζυγόν επιθέττεις, εις τούτον δε, βαρύ φορτίον επιφορτίζεις;» Aπεκρίθη ο γέρων· «Oι αδελφοί καθώς έρχονται ζητούντες, έτζι λαλώ εις αυτούς. Oύτος δε είναι εργάτης. Kαι εί τι αν ειπώ εις αυτόν, το κάμνει μετά σπουδής. Διά τούτο κατά την δύναμίν του, έτζι και λαλώ εις αυτόν». Eκ της παραινέσεως δε ταύτης δείκνυται, πόσον διακριτικός ήτον ο Όσιος ούτος Άρης».

Τρίτη 13 Δεκεμβρίου κατά το ορθόδοξο εορτολόγιο, εορτάζει ο Όσιος Αρσένιος που ασκήτευσε στο Λάτριο όρος

Βιογραφία

Tον Aρσένιον εκμιμούμενος Πάτερ,
Kαι Aρσενίω συγχορεύεις εν Πόλω.

Πότε ακριβώς έζησε ο Όσιος Αρσένιος δεν μας είναι γνωστό. Πάντως από τα βιογραφικά του στοιχεία συμπεραίνουμε ότι έζησε μεταξύ του 8ου και 9ου αιώνα μ.Χ.
Καταγόταν από την Κωνσταντινούπολη, από πλούσια και επίσημη οικογένεια. Ο ίδιος ήταν πατρίκιος και στρατηγός, των Κιβυρραιωτών και έπειτα στον Βυζαντινό στόλο.
Κάποτε όμως, σε μια φοβερή τρικυμία, ο στόλος καταποντίσθηκε και διασώθηκε μόνο αυτός. Τότε αφιέρωσε το υπόλοιπο της ζωής του στον Θεό, αφού έγινε μοναχός και ζούσε με αυστηρή νηστεία και προσευχή.
Που πρώτα μόνασε δεν το γνωρίζουμε. Αργότερα κατέφυγε σε τόπο απομονωμένο, απέναντι από την τοποθεσία Ιερό και από 'κει στο Λάτριο όρος, όπου επιδόθηκε σε αυστηρότατη άσκηση. Από κει κλήθηκε να διοικήσει τη Μονή Κελλιβάρων, αλλά ενοχλούμενος και επιζητώντας την ησυχία, αναχώρησε και κλείστηκε μέσα σε μια τρύπα ταλαιπωρώντας το σώμα του. Αλλά οι μοναχοί της Μονής τον βρήκαν και τον επανέφεραν στη Μονή, όπου ζούσε σ' ένα κελί και μόνο μια φορά την εβδομάδα, την Κυριακή, έβλεπε τους αδελφούς και συνέτρωγε μ' αυτούς.
Προαισθάνθηκε το τέλος της ζωής του και κάλεσε όλους τους μοναχούς της Μονής και αφού τους έδωσε κατάλληλες πνευματικές συμβουλές, απεβίωσε ειρηνικά.

Τρίτη 13 Δεκεμβρίου κατά το ορθόδοξο εορτολόγιο, εορτάζει ο Άγιος Γαβριήλ ο Ιερομάρτυρας Αρχιεπίσκοπος Πεκίου Σερβίας

Βιογραφία

Yψού κρεμασθείς τον κρεμασθέντα ξύλω,
Mιμή Γαβριήλ, και στέφη διπλώ στέφει.

Ο Γαβριήλ ήταν Αρχιεπίσκοπος Σερβίας. Με άδεια των Τούρκων, είχε πάει στη Βλαχία και Ρωσία για να μαζέψει χρήματα, για τις ανάγκες της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Τότε κατηγορήθηκε από τον επίτροπο του στην Αρχιεπισκοπή, Βούλγαρο Μάξιμο, ότι επιβουλεύεται την Τουρκική εξουσία. Έτσι, όταν ο Γαβριήλ επέστρεψε απ' τη Ρωσία, βρήκε στον αρχιεπισκοπικό θρόνο τον Μάξιμο. Αμέσως τότε ο Γαβριήλ, προέβηκε σε ενέργειες για την έξωσή του. Ο Μάξιμος όμως πήγε στην Προύσα, όπου βρισκόταν ο Σουλτάνος και ο Βεζίρης και επανέλαβε τις συκοφαντίες εναντίον του Γαβριήλ. Τότε ο Βεζίρης κάλεσε τον Γαβριήλ από τη Σερβία στην Προύσα. Εκεί, αφού τον ανέκρινε, πείστηκε μεν ότι πρόκειται για συκοφαντία, αλλά αξίωσε από τον μάρτυρα ν' αρνηθεί τον Χριστό για να έχει τιμές και αξιώματα. Ο Ιεράρχης απέκρουσε τις προτάσεις και παρέμεινε ακλόνητος στη χριστιανική πίστη. Έτσι, αφού σκληρά τον βασάνισαν, δέχτηκε το στεφάνι του μαρτυρίου με απαγχονισμό στις 13 Δεκεμβρίου 1659 μ.Χ. Ο Otto Meinardus, τοποθετεί το μαρτύριο του νέου Ιερομάρτυρα αυτού, στις 13 Οκτωβρίου 1681 μ.Χ.