Επίθεση δέχθηκε άνδρας, επειδή έφερε σακίδιο με τον σταυρό και εικόνα της Παναγίας

8 Δεκ 2023

της Ειρήνης Ιωαννίδου

Οι δράστες, αφού τον έβρισαν, στη συνέχεια τον χτύπησαν στο κεφάλι τραυματίζοντάς τον ελαφρά

Επίθεση από επτά αγνώστους δέχθηκε τον προηγούμενο μήνα ένας 26χρονος στο προαύλιο της ΑΣΟΕΕ, με αποτέλεσμα να τραυματιστεί ελαφρά στο κεφάλι [1].

Σύμφωνα με σχετικό δημοσίευμα, το θύμα ανέφερε στις Αρχές πως επτά άγνωστοι τον προσέγγισαν και, αφού τον έβρισαν, στη συνέχεια τον χτύπησαν στο κεφάλι τραυματίζοντάς τον ελαφρά.

Όπως υποστήριξε ο 26χρονος, η αιτία της επίθεσης είναι δύο αυτοκόλλητα που είχε στο σακίδιο του με την Παναγία και την ελληνική σημαία. Μάλιστα οι δράστες προτού αποχωρήσουν τα αφαίρεσαν και τα πήραν μαζί τους.

Οι μάρτυρες της πίστης, λοιπόν, δε βρίσκονται μόνο στα Συναξάρια αλλά και στην καθημερινότητά μας. Είναι άνθρωποι της διπλανής πόρτας που απλώς φέρουν την Ορθοδοξία στην καρδιά τους. Πολλοί καλοθελητές θα προστρέξουν να πουν πως υιοθετούν ακραίες ιδεολογίες, στην προσπάθειά τους να πείσουν την κοινή γνώμη πως δεν υφίσταται διωγμός των Ορθοδόξων.

Ο πυρήνας όμως του διωγμού βρίσκεται στους άμβωνες των ιερέων της Νέας Εποχής, των ορκισμένων Οικουμενιστών. Αυτοί «οπλίζουν» το χέρι των Χριστομάχων.

Οι κοσμικοί άνθρωποι ερχόμενοι στην Εκκλησία αντί να θεραπεύουν την ολιγοπιστία τους και την αποστασία τους, δαιμονίζονται από τα οικουμενιστικά κηρύγματα με τα οποία έρχονται σε επαφή.

Ας αναρωτηθούμε μήπως οι Επίσκοποι ενοχλούνται από την ομολογία πίστης περισσότερο από τα ταραχοποιά στοιχεία και τους κακοποιούς. Μήπως επιθυμούν την αποκαθήλωση του Τιμίου Σταυρού και των εικόνων; Μήπως προτιμούν να μη μιλούν για την Υπεραγία Θεοτόκο, για να μην δημιουργήσουν ρήγμα με τους Θεοτοκομάχους προτεστάντες ή τους βλάσφημους παπικούς; Μήπως απαγορεύουν δια ροπάλου στους ιερείς των Μητροπόλεων τους να εκφράζονται για το Ορθόδοξο Βίωμα, τις δογματικές διαφορές με τους αιρετικούς και την αλήθεια της πίστεως;

Η σχετικοποίηση της Αληθείας διαταράσσει τις ισορροπίες και δαιμονίζει τον άνθρωπο. Η χλιαρότητα δεν αποτελεί «οικονομία». Ίσως ήρθε η ώρα, στους καιρούς που ζούμε, να διαλέξουμε αν θέλουμε να είμαστε μάρτυρες Χριστού ή διώκτες Του.

«Οἶδά σου τά ἔργα, ὅτι οὔτε ψυχρός εἶ οὔτε ζεστός· οὕτως ὅτι χλιαρός εἶ, καί οὔτε ζεστός οὔτε ψυχρός, μέλλω σε ἐμέσαι ἐκ τοῦ στόματός μου»

«Γνωρίζω καλά τά ἔργα σου, ὅτι δηλαδή οὔτε ψυχρός εἶσαι εἰς τήν πίστιν καί τόν ζῆλον, οὔτε ζεστός καί θερμός. Εἴθε νά ἤσουν ἤ ψυχρός, διότι τότε θά ὑπῆρχε μεγαλυτέρα ἐλπίς νά μετανοήσῃς κάποτε καί νά γίνῃς ζηλωτής· ἤ νά ἤσουν θερμός καί ζεστός. Ἔτσι, ἐπειδή εἶσαι χλιαρός καί δέν εἶσαι οὔτε ζεστός οὔτε ψυχός, θά σέ ξεράσω ἀπό τό στόμα μου»

(Αποκάλ. γ΄15-16, ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ, μετά συντόμου ἑρμηνείας Π.Ν.Τρεμπέλα)