ΝΑ ΜΗ ΓΙΝΕΙΣ ΠΟΤΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΣΟΥ ΕΚΑΝΑΝ

ΝΑ ΜΗ ΓΙΝΕΙΣ ΠΟΤΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΣΟΥ ΕΚΑΝΑΝ

Μπορεί να σε αδίκησαν. Μπορεί να πήραν από το καντήλι της ψυχής σου ακόμη και το τελευταίο λάδι και να σε άφησαν να παλεύεις μέσα στο σκοτάδι. Μα εσύ πρόσεξε ένα πράγμα: να μη γίνει ποτέ η πληγή σου αφορμή να πληγώσεις. «Μηδενὶ κακὸν ἀντὶ κακοῦ ἀποδιδόντες» (Ρωμ. 12,17). Αυτή είναι η νίκη του χριστιανού· όχι να μη γνωρίσει το κακό, αλλά να μη γίνει ο ίδιος κακός επειδή το γνώρισε.

Ο Χριστός μάς έδειξε τον δρόμο. «Λοιδορούμενος οὐκ ἀντελοιδόρει, πάσχων οὐκ ἠπείλει» (Α΄ Πέτρ. 2,23). Τον πλήγωναν και δεν πλήγωνε. Τον συκοφαντούσαν και δεν εκδικούνταν. Και πάνω στον Σταυρό, αντί για κατάρα, βγήκε από τα χείλη Του συγχώρηση. Γι’ αυτό και η εντολή Του παραμένει φοβερή και αγία: «ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν… καὶ προσεύχεσθε ὑπὲρ τῶν ἐπηρεαζόντων ὑμᾶς» (Ματθ. 5,44).

Μη λες όμως πως όλα είναι ένα τυφλό πεπρωμένο και πως ο άνθρωπος απλώς ακολουθεί όσα έχουν «γραφτεί». Η Ορθοδοξία δεν γνωρίζει μοιρολατρία. Γνωρίζει την Πρόνοια του Θεού και μαζί την ελευθερία του ανθρώπου. Ο Θεός μπορεί να επιτρέψει τη θλίψη, αλλά εσύ επιλέγεις αν μέσα στη θλίψη θα γεννηθεί πικρία ή προσευχή, εκδίκηση ή συγχώρηση, σκοτάδι ή φως. «Τὴν ζωήν καὶ τὸν θάνατον δέδωκα πρὸ προσώπου σου… ἔκλεξαι τὴν ζωήν» (Δευτ. 30,19).

Κάποτε ο πόνος ξεπερνά το μέτρο των λόγων. Τότε δεν χρειάζεται να εξηγήσεις σε όλους τι κουβαλάς. «Ἐπίρριψον ἐπὶ Κύριον τὴν μέριμνάν σου, καὶ αὐτός σε διαθρέψει» (Ψαλμ. 54,23). Υπάρχουν δάκρυα που ο κόσμος δεν θα δει ποτέ, αλλά δεν υπάρχει ούτε ένα που να χάνεται από τα μάτια του Θεού.

Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος δίδαξε πως κανείς δεν μπορεί πραγματικά να βλάψει εκείνον που δεν βλάπτει ο ίδιος την ψυχή του. Μπορούν να σου πάρουν πράγματα, να σε συκοφαντήσουν, να σε εγκαταλείψουν· δεν μπορούν όμως να σου αφαιρέσουν την πίστη, την καθαρή συνείδηση και την αγάπη, αν εσύ δεν τους τα παραδώσεις.

Κι όταν όλοι φύγουν, μη φοβηθείς την ησυχία. Η μοναχικότητα κοντά στον Θεό δεν είναι εγκατάλειψη. Ο αββάς Αρσένιος άκουσε: «Ἀρσένιε, φεῦγε, σιώπα, ἡσύχαζε». Μέσα στη σιωπή πολλές φορές θεραπεύεται εκείνο που ο θόρυβος των ανθρώπων πλήγωσε. Εκεί η μοναξιά παύει να είναι κενό και γίνεται προσευχή.

Κράτα λοιπόν καθαρή την καρδιά σου. Μη γίνεις ποτέ αυτό που σου έκαναν. Και όταν δεν καταλαβαίνεις γιατί επετράπησαν τόσα, πες μαζί με την Εκκλησία: «Ἑαυτοὺς καὶ ἀλλήλους καὶ πᾶσαν τὴν ζωήν ἡμῶν Χριστῷ τῷ Θεῷ παραθώμεθα».

Γιατί στο τέλος δεν έχει σημασία πόσο κακό συνάντησες στον δρόμο σου. Σημασία έχει πόσο Χριστό κατάφερες να κρατήσεις μέσα σου περνώντας από αυτόν.