Η δίψα της ψυχής και το ύδωρ το ζων

Η δίψα της ψυχής και το ύδωρ το ζων

Την τελευταία και μεγάλη ημέρα της εορτής στάθηκε ο Κύριος ενώπιον του λαού και έκραξε με φωνή σωτηρίας. Εάν τις διψά, ερχέσθω πρός με και πινέτω. Δεν κάλεσε ο Χριστός όσους είχαν χορτάσει από τον κόσμο, αλλά όσους ένιωθαν μέσα τους την έρημο της ψυχής. Δεν κάλεσε εκείνους που ζητούσαν πρόσκαιρη παρηγοριά, αλλά όσους ποθούσαν την αιώνια ζωή, την αλήθεια, την κάθαρση, τον φωτισμό, την κοινωνία του Θεού.

Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος διδάσκει ότι ο άνθρωπος πρέπει να προσέρχεται στον θείο λόγο όπως ο διψασμένος προσέρχεται στο νερό. Διότι όποιος ακούει τον λόγο του Θεού χωρίς πόθο, εύκολα τον χάνει. Όποιος όμως τον δέχεται με δίψα, τον φυλάσσει στην καρδιά και γίνεται μέσα του σπόρος αθανασίας. Γι’ αυτό ο Κύριος είπε. Μακάριοι οἱ πεινῶντες καὶ διψῶντες τὴν δικαιοσύνην, ὅτι αὐτοὶ χορτασθήσονται.

Η δίψα αυτή δεν είναι αδυναμία, αλλά αρχή σωτηρίας. Είναι η στιγμή που ο άνθρωπος παύει να αρκείται στα φθαρτά και αρχίζει να αναζητά τον Θεό. Είναι η εσωτερική ομολογία ότι χωρίς τον Χριστό η καρδιά μένει ξηρή, όσο κι αν γεμίζει από πράγματα του κόσμου. Διότι ο κόσμος υπόσχεται νερό και αφήνει δίψα. Ο Χριστός προσφέρει ύδωρ ζων και γεννά μέσα στον άνθρωπο πηγή που δεν στερεύει.

Όταν ο Κύριος είπε ότι από την κοιλία του πιστεύοντος θα ρεύσουν ποταμοί ύδατος ζώντος, μιλούσε για τη χάρη του Αγίου Πνεύματος. Η καρδιά που δέχεται τον Χριστό δεν μένει κλειστή, δεν μένει στείρα, δεν μένει άγονη. Γίνεται κατοικητήριο της θείας χάριτος. Το Άγιο Πνεύμα εισέρχεται, φωτίζει τον νου, θερμαίνει την ψυχή, μαλακώνει τη σκληρότητα, καθαρίζει την προαίρεση και κάνει τον άνθρωπο πηγή παρηγοριάς και αληθείας για τους άλλους.

Ο άγιος Χρυσόστομος τονίζει ότι η χάρις αυτή δεν είναι μικρό ρυάκι, αλλά ποταμοί. Δεν είναι στιγμιαία συγκίνηση, αλλά ζώσα ενέργεια του Θεού. Δεν στερεύει, όταν η ψυχή μένει στην πίστη, στην ταπείνωση, στη μετάνοια και στην υπακοή. Έτσι στάθηκαν οι Απόστολοι μετά την Πεντηκοστή. Ο Πέτρος με παρρησία, ο Στέφανος με σοφία, ο Παύλος με φωτιά αποστολική. Δεν τους λύγισε ο φόβος, δεν τους σταμάτησε ο διωγμός, δεν τους νίκησε ο θάνατος, διότι μέσα τους έτρεχε το ύδωρ της ζωής.

Το Άγιο Πνεύμα δεν δόθηκε ως στολίδι εξωτερικό, αλλά ως αναγέννηση εσωτερική. Δεν χαρίζεται για υπερηφάνεια, αλλά για διακονία. Δεν αναπαύεται σε καρδιά πονηρή, αλλά σε καρδιά συντετριμμένη. Πριν από τη δόξα του Σταυρού, η δωρεά αυτή δεν είχε ακόμη φανερωθεί με την πληρότητα της Καινής Διαθήκης. Διότι πρώτα έπρεπε να προσφερθεί η θυσία του Χριστού, να καταλυθεί η έχθρα, να συμφιλιωθεί ο άνθρωπος με τον Θεό και έπειτα να δοθεί η χάρις ως σφραγίδα υιοθεσίας.

Οι Φαρισαίοι άκουγαν και δεν καταλάβαιναν, έβλεπαν και δεν πίστευαν, ερευνούσαν τις Γραφές και δεν έβρισκαν Εκείνον για τον οποίο οι Γραφές μαρτυρούσαν. Οι υπηρέτες όμως, απλοί άνθρωποι, στάθηκαν μπροστά στον Χριστό και αιχμαλωτίστηκαν από τη δύναμη του λόγου Του. Ποτέ άνθρωπος δεν μίλησε έτσι, ομολόγησαν. Εκεί φάνηκε ότι η αλήθεια δεν χρειάζεται θόρυβο για να νικήσει. Χρειάζεται καθαρή καρδιά για να αναγνωριστεί.

Και όταν οι άρχοντες περιφρόνησαν τον λαό, λέγοντας πως δεν γνωρίζει τον νόμο, φάνηκε η τραγωδία της σκληρής καρδιάς. Διότι μπορεί κανείς να κρατά τον νόμο στα χείλη και να τον αρνείται στην πράξη. Μπορεί να επικαλείται την αλήθεια και να πολεμά το Φως. Γι’ αυτό ο Νικόδημος, με πραότητα και σύνεση, τους υπενθύμισε ότι ο νόμος δεν κρίνει άνθρωπο χωρίς πρώτα να τον ακούσει. Η αλήθεια δεν φοβάται την εξέταση. Η πονηρία όμως φοβάται ακόμη και την ακρόαση.

Τότε ο Χριστός αποκαλύπτει το μέγα μυστήριο. Εγώ ειμι το φως του κόσμου. Δεν είναι φως ενός τόπου, ούτε μίας φυλής, ούτε μίας εποχής. Είναι το άκτιστο Φως που φωτίζει πάντα άνθρωπον ερχόμενον εις τον κόσμον. Όποιος Τον ακολουθεί δεν περπατά στο σκοτάδι της πλάνης, αλλά έχει το φως της ζωής. Όχι φως εξωτερικό, που σβήνει με τη δύση της ημέρας, αλλά φως εσωτερικό, που ανατέλλει μέσα στην καρδιά και οδηγεί τον άνθρωπο προς τη Βασιλεία.

Η Πεντηκοστή φανερώνει ότι η Εκκλησία δεν ζει από ανθρώπινη δύναμη, αλλά από το Άγιο Πνεύμα. Αυτό συγκροτεί τον λαό του Θεού. Αυτό κάνει τους αδύναμους ομολογητές, τους φοβισμένους μάρτυρες, τους απλούς σοφούς, τους νεκρωμένους από την αμαρτία ζωντανούς εν Χριστώ. Χωρίς το Άγιο Πνεύμα, η καρδιά μένει κλειστή. Με το Άγιο Πνεύμα, ο άνθρωπος γίνεται κατοικητήριο του Θεού.

Ας μη ζητούμε λοιπόν να γεμίσουμε την ψυχή μας από τα θολά νερά του κόσμου. Ας διψάσουμε τον Χριστό. Ας σταθούμε ενώπιόν Του με πίστη, ταπείνωση και μετάνοια. Διότι όποιος διψά αληθινά, δεν απομακρύνεται άδειος. Ο Κύριος δεν καλεί για να ντροπιάσει, αλλά για να ζωοποιήσει. Δεν φωνάζει για να εξαναγκάσει, αλλά για να σώσει. Και όποιος πλησιάζει στο Φως, δεν χάνεται στο σκοτάδι.

#Πεντηκοστή #ΆγιοΠνεύμα #Ορθοδοξία #ΙερόςΧρυσόστομος #Εκκλησία #Χριστός #Πίστη #Μετάνοια #ΘείαΧάρις #ΠατερικόςΛόγος #filoiesfigmenou #Pentecost #HolySpirit #OrthodoxChristianity #OrthodoxFaith #JesusChrist #ChurchFathers