Ουκ αρνησόμεθά σε φίλη Ορθοδοξία

Ουκ αρνησόμεθά σε φίλη Ορθοδοξία

«Ουκ αρνησόμεθά σε φίλη Ορθοδοξία. Ου ψευσόμεθά σου πατροπαράδοτον σέβας. Εν σοι εγεννήθημεν, και σοι ζώμεν, και εν σοι κοιμηθησόμεθα. Ει δε καλέσει καιρός, και μυριάκις υπέρ σου τεθνηξόμεθα».

Η ομολογία αυτή δεν είναι λόγος ανθρώπινης υπερηφανείας αλλά αναπνοή ψυχής που γνωρίζει πού ανήκει. Η Ορθοδοξία δεν είναι ιδεολογία ούτε πολιτιστικό σχήμα· είναι η ζωή εν Χριστώ, η παράδοση της Αληθείας που παραδόθηκε «ἅπαξ τοῖς ἁγίοις» και διαφυλάχθηκε με δάκρυα, αίμα και προσευχή. Όπως διδάσκει ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός, «οὐδὲν τῶν τῆς πίστεως ἡμῶν παραδιδόμεν», διότι η πίστη δεν είναι διαπραγματεύσιμη υπόθεση, αλλά η ίδια η σωτηρία μας.

Εντός της Εκκλησίας εγεννήθημεν. Το Άγιο Βάπτισμα μας έντυσε Χριστόν. Το Άγιο Χρίσμα μας εσφράγισε. Η Θεία Ευχαριστία μας τρέφει και μας καθιστά μέλη του ενός Σώματος. Δεν ζούμε απλώς σε μία παράδοση· ζούμε μέσα στο Μυστήριο της Χάριτος. Όπως λέγει ο Άγιος Ιγνάτιος ο Θεοφόρος, «ὅπου Ἰησοῦς Χριστός, ἐκεῖ ἡ Καθολικὴ Ἐκκλησία». Εκεί είναι η παρηγορία, εκεί η αλήθεια, εκεί η οδός.

Στις ημέρες μας, όπου η σύγχυση παρουσιάζεται ως πρόοδος και η αλλοίωση ως εξέλιξη, η ομολογία απαιτεί ταπείνωση και σταθερότητα. Δεν καλούμαστε σε φανατισμό, αλλά σε πιστότητα. Δεν σε πολεμική κραυγή, αλλά σε σταυρική μαρτυρία. Ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής υπέμεινε εξορίες και βασανιστήρια για μία λέξη της πίστεως, διότι ήξερε ότι η παραμικρή παραχώρηση διαβρώνει ολόκληρο το οικοδόμημα. Η αλήθεια δεν τεμαχίζεται.

Εάν καλέσει καιρός, η μαρτυρία δεν θα είναι θεωρητική. Η ιστορία της Εκκλησίας είναι ιστορία ομολογητών και μαρτύρων. Από τους πρώτους αιώνες έως τις ημέρες των νεομαρτύρων, το αίμα έγινε σφραγίδα πίστεως. Δεν επιδιώκουμε το μαρτύριο, αλλά δεν αρνούμεθα την αλήθεια. Η αγάπη προς την Ορθοδοξία δεν είναι προσκόλληση σε σχήματα· είναι αγάπη προς τον Χριστό, ο Οποίος είναι «ὁ αὐτός χθες καὶ σήμερον καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας».

Η ομολογία, όμως, αρχίζει από την καθημερινότητα. Από την καθαρότητα του νου, από την εγκράτεια, από την υπακοή στην Εκκλησία και στους κανονικούς ποιμένες της. Από την αποφυγή των προφάσεων εν αμαρτίαις, όταν η βολή και η ιδιοτέλεια ντύνονται με λόγους ευσεβείας. Η αληθινή πίστη δεν πιέζει, δεν εκβιάζει, δεν απαιτεί προνόμια· θυσιάζεται.

Εν σοι ζώμεν. Όταν κοινωνούμε με μετάνοια, όταν συγχωρούμε, όταν στεκόμαστε με δάκρυα ενώπιον της εικόνος του Χριστού, τότε η Ορθοδοξία παύει να είναι σύνθημα και γίνεται ύπαρξη. Και εν σοι κοιμηθησόμεθα, ελπίζοντας στην Ανάσταση, διότι η Εκκλησία δεν είναι μόνο παρελθόν και παρόν· είναι αιωνιότητα.

Ας κρατήσουμε, λοιπόν, την πατροπαράδοτη πίστη όχι ως ιδιοκτησία, αλλά ως θησαυρό που μας εμπιστεύθηκε ο Θεός. Και αν ποτέ ζητηθεί, ας είμαστε έτοιμοι όχι μόνο να ομολογήσουμε με λόγια, αλλά να μαρτυρήσουμε με ζωή.

Η πίστη δεν είναι σύνθημα· είναι ζωή που παραδίδεται ολόκληρη στον Χριστό, χωρίς διαπραγμάτευση και χωρίς φόβο.

#Ορθοδοξία #Πίστη #Ομολογία #Εκκλησία #Χριστός #Orthodoxy #Faith #Confession #Church #filoiesfigmenou #Православие #Вера #Церковь